Voorwoord

Hoe kan het anders dan de kijklustigen op onze site even welkom te heten en ons even voor te stellen.

November 2002

Wij (John en Stéphanie of kortweg Stef) kennen elkaar nog maar recent (begin 2002), maar maakten reeds in oktober een reis naar het noorden van India en Rajastan. Toen we van deze reis terugkwamen, begon stilletjes aan bij ons het idee op te komen een wereldreis te maken, vooral van mijn (John) kant omdat ik al meerdere reizen had gemaakt naar verre bestemmingen. Voor Stef was het tot nu toe slechts een droom geweest, die opeens realiteit zou worden. Na onze terugkomst hadden we beiden zoiets van dat er nog iets meer is dan die alledaagse sleur van opstaan, werken, naar huis terug, koken, tv kijken, slapen en weer opstaan om te gaan werken. Eigenlijk zou het voor ons, zoals voor de meesten uitdraaien. We hadden zelfs plannen om in april 2003 een huis te bouwen, maar deze zijn terug opgeborgen. Bouwen kan je altijd nog doen. Immers wanneer je al een huis hebt is het financieel moeilijker haalbaar om zo’n wereldreis te doen. We hadden nu nog de mogelijkheid, dus toen ik met dit idee tevoorschijn kwam hoefde Stef er geen 2 keer over na te denken en besloten we het te doen.

Over een reis maken is makkelijker te beslissen, dan om al de rest waar we moeten aan denken. Snel rezen er vragen over : wat met de job, hoe gaan we dat allemaal bekostigen,…?

Ons grootste probleem was eigenlijk ons huisdier, Jelle, een grijskleurige Britse korthaar. Maar al vlug bleek hier een oplossing voor te zijn. Eén van de beste vrienden bood zich spontaan aan, na het horen van onze reisplannen, om hem op te vangen en te verzorgen tijdens onze afwezigheid.

Zoals voor dit probleem bleek voor al het andere een oplossing te zijn. John werkt als productiemedewerker, in volcontinu shift, bij een chemisch bedrijf, Stef als floormanager bij een gekend kledingmerk. We besloten samen voor de periode van de reis loopbaanonderbreking aan te vragen. Iedereen heeft namelijk recht op 1 jaar loopbaanonderbreking tijdens zijn loopbaan, dat kan verlengd worden tot 5 jaar. Je werkgever kan je dit niet weigeren, en is verplicht je na de onderbreking terug aan te nemen. Stef neemt de volledige 12 maanden + 1 maand ervoor en 1 maand erna van het opgespaarde verlof. Ikzelf neem 12 maand + 4 maand ervoor. Daar ik volcontinu shift werk heb ik 72 dagen verlof, vrij te kiezen per jaar. Ik besluit deze volledig op te sparen tot ons vertrek, hetgeen waarschijnlijk geen lachertje wordt, daar ik dus constant de volledige 7 daagse werkweek van vroege, nacht en late shifts zal moeten doen. Maar ja, met in het achterhoofd dat je daarna dan voor een periode van 14 maanden weg bent, verzacht dat weer de pijn.

Gedurende de loopbaanonderbreking wordt maandelijks een bedrag van de overheid uitgekeerd. Stel je daar niet veel bij voor. Het gaat hier slechts om ongeveer €400 per persoon per maand.

Daar we, wanneer we onderweg zijn, zo weinig mogelijk kosten op het thuisfront willen hebben, besluiten we ook ons appartement, dat we huren op te zeggen en de meubels,huisraad, … op te slaan in een verwarmde atelier bij de ouders van Stef. Verder worden tegen het vertrek de brandverzekering voor het appartement, de autoverzekering van John, de telefoonabonnementen opgezegd.

Om de reis te bekostigen moet er ook een opoffering gedaan worden. Beiden hebben we namelijk een motor (voor de kenners : een Ducati 900 ss en een Ducati 750 monster). Deze zullen verkocht worden en al een groot deel van het reisbudget aanspijzen. Ook de auto van Stef wordt verkocht, maar dit bedrag gebruiken we niet voor de reis. We doen dit enkel om kosten te besparen (verzekering, autotaks). Ook lijkt het ons niet echt aangeraden een voertuig zomaar een jaar stil te laten staan. Daarom we enkel 1 wagen willen overhouden bij terugkomst.

Bij terugkomst kunnen we ook rekenen op voorlopig verblijf bij de ouders van Stef, daar we natuurlijk geen woonst meer zullen hebben.

December 2002

We zijn begonnen met de aanschaf van verschillende Lonely Planet guides en stilaan begint er vorm in onze reisroute te komen en na een paar wijzigingen, komen we tot het besluit dat we cultuur en natuur de bovenhand laten spelen. Ons eerste land van bestemming zal China zijn. Nepal willen we ook zeker aandoen omdat John er al is geweest en Kathmandu blijkt een heel toffe stad te zijn. Het sluit ook aan bij onze reis naar Noord India. We konden toen ook verlengen met Nepal, maar deden dit toen niet.

Dus van China gaan we daaropvolgend door via Tibet naar Nepal, Myanmar (het vroegere Birma), Laos, Vietnam, Cambodja, Thailand, Indonesië (Java, Bali, Kalimantan (vroeger Borneo), Sulawesi, Irian Jaya (vroeger Papoea)), Australië, Nieuw Zeeland, Frans Polynesië of Cook Islands, Paaseiland, Brazilië, Bolivië, Peru, Ecuador, Guatemala en om af te ronden Mexico.

We hebben al onze vrienden, en familie ingelicht wat onze plannen zijn voor het komende jaar en iedereen blijkt zeer enthousiast te zijn en wil weten waar we overal heengaan. Velen vinden het ook gewaagd zomaar je job “op te zeggen” en in het onbekende te stappen, maar geven aan de andere hand ook toe, dat ze dit ook wel zouden willen doen en er vroeger ook wel eens van gedroomd hadden en raden ons dan ook aan zeker te gaan, daar er voor ons nog geen andere obstakels in de weg zijn. We hebben immers geen huis dat we moeten afbetalen, geen kinderen waar we rekening moeten mee houden,…

Daar er velen zijn die het spijtig vinden ons gedurende een jaar niet te zien of te horen, komen we ook op het idee een website te maken, zodat we onze avonturen die we onderweg beleven kunnen posten en iedereen die wil op de hoogte kan blijven hoe het met ons gaat. We krijgen hierbij hulp van iemand die voor ons deze website wil maken (we kennen immers niet veel van schrijven in HTML en die toestanden) en gaat aanpassen wanneer we weg zijn. Tevens gaat er een mailadres aan verbonden zijn zodat we ook van anderen iets kunnen horen. Ook vinden we het nuttig voor andere wereldreizigers onze bijdrage te leveren over hetgeen we bezoeken, de gedane route of waar we zullen verblijven. We hebben namelijk al veel websites van andere reizigers geraadpleegd en ook hier nuttige informatie uit gehaald.

Deze maand zijn we ook beiden naar onze werkgever gestapt en deze op de hoogte gebracht van de toekomstige loopbaanonderbreking. Dit is echter niet nodig zo vroeg op voorhand, maar er zit echter een addertje onder het gras, je moet deze onderbreking 3 maand voor je vertrek officieel aanvragen. Je werkgever kan je dit niet weigeren, maar kan wel je onderbreking tot 6 maand uitstellen met de reden van bijvoorbeeld het niet vinden van een vervanger voor je job. Met dit in het achterhoofd, wanneer we later zouden vertrekken dan oktober 2003, zouden we zeker en vast in de moessonperiode terechtkomen, hetgeen we liever zouden vermijden.

Januari 2003

Joehoe, het is 2003, het jaar waarin we vertrekken!! Twee maanden zijn reeds voorbij sinds we op het idee kwamen op wereldreis te vertrekken.

De eindejaarsperiode is achter de rug en van Stefs broer en diens vriendin, hebben we als cadeaus nuttige dingen gekregen (titanium drinkbussen, super-absorberende handdoeken, een tekentang,…). Vóór het eindejaar hadden we afgesproken geen geschenkjes voor elkaar te kopen; te wachten tot na nieuwjaar en de belangrijkste duurdere spullen zoals rugzakken, trekkersschoenen, slaapzakken, e.d., in de soldenperiode aan te schaffen. Dit idee leverde ons deftig wat extra geld, dat we niet hoefden uit te geven.

Half januari ben ik ook langs geweest bij de eigenaar van ons huurappartement, om hem op de hoogte te stellen, dat we vroeger dan onze officiële opzegdatum uit ons appartementje zouden stappen. In het achterhoofd had ik natuurlijk de gedachte, dat we extra kosten zouden moeten betalen omdat onze einddatum van huren eigenlijk februari is.

Maar wat bleek: de eigenaar was niet moeilijk en laat deze kosten vallen, indien er een nieuwe huurder intrekt, wanneer wij eruit gaan. Normaal wanneer men zich aan de wet houdt, is men verplicht 3 maanden huishuur te betalen, als vervroegde contractbreuk.

Hopelijk, gaat alles zoals dit, van een leien dakje lopen !